Η κοιλάδα των Τεμπών, Μάλαμας, Παπακωνσταντίνου
Μ
αφιερώνεται στο Μυρτιλάκι
Μ
Αναρτήθηκε από averfoula Στις 8/14/2010 12:54:00 μ.μ. 3 ΣΚΕΨΕΙΣ
Ετικέτες Μάλαμας, Παπακωνσταντίνου Θ
Δε θα αλλάξω για να γιορτάσω, θα ψωνίσω πάλι Σωκράτη. Θέλω να ακούσω αυτό το πάθος του, να νιώσω το βλέμμα του πιωμένου, τρελού που είναι ικανός και έτοιμος για όλα! Δείτε τον! Γυαλίζει το μάτι του, κάπως έτσι είμαι και γω. Για πάμε:
Αυτό είναι το τραγουδάκι της σημερινής ημέρας, παιδικό, χαρούμενο, για να ξεφύγουμε λίγο:
Απορώ πως δεν το έχω βάλει ακόμα αυτό το τραγούδι, απορώ....:
Αναρτήθηκε από Ionathan Στις 2/17/2010 03:23:00 μ.μ. 1 ΣΚΕΨΕΙΣ
Ετικέτες Διαμαντάκι, Μάλαμας, giorman
Κι ύστερα εσένανε ρωτώ το νόημα του κόσμου
Και λες το χέρι σου κρατώ και εσύ είσαι δικός μου
Και πάνω ο ήλιος μια πηγή μια χρυσαφένια βρύση
Νερό το φως του να πνιγεί όποιος θέλει να ζήσει
Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας
Δε θέλω πια να σκέφτομαι τα ίδια και τα ίδια
Σα να 'ταν όλα ψέμματα στάχτες κι αποκαϊδια
Θέλω ανοιχτά παράθυρα να με φυσάει αέρας
Να΄χω το νου μου αδειανό
Να΄χω και πρίμο τον καιρό
Δε θέλω πια να μου μιλάς για όσα έχεις ζήσει
Δε χάθηκε κι ο κόσμος πια το τζάμι αν ραγίσει
Θέλω να'ρθεις και να με βρεις να κάτσεις να τα πούμε
Πως νιώθουμε παράφορα
Πως ζούμε ετσι αδιάφορα
Δε θέλω να πικραίνεσαι
τις Κυριακές τα βράδια
Χωρίς αυτή τη σκοτεινιά
τα χρόνια μένουν άδεια
Θέλω να φύγεις να σωθείς να πάψεις να γκρινιάζεις
Να ξεχαστείς στη διαδρομή ποιός ήσουν και πώς μοιάζεις
Έτσι θα σ'αγαπώ πολύ και θα σε βλέπω λίγο
Σα μια γυναίκα μακρινή
Που αγάπησα πριν φύγω
Δε θέλω να πικραίνεσαι
τις Κυριακές τα βράδια
Χωρίς αυτή τη σκοτεινιά
τα χρόνια μένουν άδεια
Για το Διαμαντάκι που μου το θύμησε, άιντε βρε Σωκράτη, πάμε (ξέρει κανείς που παίζει φέτος, να πάμε να τον δούμε)
Άλλο ένα από παραμύθι, το λέει ο Μάλαμας και περιγράφει το κουραστικό ταξίδι του ήλιου:
Αυτό για την πάρτη μου αγαπητοί μου φίλοι, ο Θεός Σωκράτης, πρέπει να πάω να τον δω φέτος!
Στίχοι
-------------------------------
Μη πολεμάς μαζί μου για θα χάσεις
Έχουν τα όπλα σου παλίωσει από καιρό
Αν σου φωνάξω σ αγαπώ δεν θα το πιάσεις
Πάλι στο φόβο σου το ξέρω θα κουρνιάσεις
έτσι και κάνω να στο πω
Μη πολεμάς μαζί μου για θα λυγίσεις
αν μες τα μάτια σε κοιτάξω πιο βαθιά
δεν έχουν έλεος σου λέω οι αναμνήσεις
είναι παράδεισοι που θέλουν να γυρίσεις
μα εσύ διαλέγεις τη φωτιά
Μη πολεμάς μαζί μου για θ'ακούσεις
τον εαυτό σου που τον κλείδωσες καιρό
χωρίς αγάπη και την δίψα του αν νιώσεις
ποιο ποταμό ποιο δάκρυ θα βρεις να του δώσεις
να πιει νεράκι καθαρό
Μη πολεμάς μαζί μου για δε θ'αντέξεις
αν δεις πως κράτησα μακριά σου μια ζωή
με της αγάπης το σπαθί μη πας να μπλέξεις
θα δεις τη δύναμη αυτής της άγιας λέξης
που θα σου κόψει τη πνοή
Μη πολεμάς μαζί μου για θα λυγίσεις
αν μες τα μάτια σε κοιτάξω πιο βαθιά
δεν έχουν έλεος σου λέω οι αναμνήσεις
είναι παράδεισοι που θέλουν να γυρίσεις
μα εσύ διαλέγεις τη φωτιά...
είμαι του '75 και πάσχω από μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, στάδιο IV. Έχω κάνει τις ΧΜΘ (Taxotere, Carboplatin, Avastin, Gemzar, Cisplatin & Alimta). Τώρα παίρνω Tarceva και με το χάπι αυτό ελπίζω να συνεχίσω τη ζωή μου στο επίπεδο ποιότητας που έχω τώρα για όσο πάει.
Εδώ θα βρεις: τραγούδια, νέα, φωτογραφίες και περιγραφές από ταξίδια μου όπως και διάφορα άλλα ενδιαφέροντα που θα αρέσουν σε μένα ή σε αναγνώστες. Μπορείς να ρωτήσεις αν κάτι σε ενδιαφέρει προσωπικά και να ζητήσεις οτιδήποτε. giorgos@ionathan.info
© Blogger template 'Fly Away' by Ourblogtemplates.com 2008, mail@me
Back to TOP