Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

Break a leg ...



Λέω να ξεκινήσουμε από χαμηλά τις προσδοκίες μας για φέτος όσον αφορά στην τύχη. Για αυτό έφερα τον Κωνσταντίνο να κάνει ποδαρικό οπότε από δω και πέρα υπάρχει εμπρός μόνο άνοδος!

"Break a leg" είναι μια έκφραση που χρησιμοποιούν οι Αγγλόφωνοι για να ευχηθούν "Καλή τύχη". Το ξανασκέφτηκα και μπορεί αυτή η σελίδα να αποτελέσει τόπο έκφρασης των παραπόνων μας για την "κακή" μας τύχη, για αυτό και ο επίτιμος.

Έχω έτοιμο το πρώτο σχόλιο αλλά περιμένω, μήπως γίνει ακόμα καλύτερο!

3 ΣΚΕΨΕΙΣ:

Ionathan 4/1/10, 11:33 μ.μ.  

Υπομονή, υπομονή, υπομονή... υπομονή! Άντε στο διάολο πια!

Σήμερα νιώθω την ανάγκη να το φωνάξω, σε όποιον ακούει τελοσπάντων, είτε ο guru προγραμματιστής είναι αυτός είτε κάποιος άλλος, να μην αναφέρω ονόματα μέρες που είναι! ΑΝΤΕ ΣΤΟ ΓΕΡΟΔΙΑΟΛΟ!!! Και αν μπορούμε να έχουμε την ησυχία μας για λίγο, να πάρουμε μια ανάσα, μη μαμήσω!

"Συμβαίνουν σε σας γιατί είστε δυνατοί μάλλον, δεν το εξηγώ αλλιώς", έτσι μου είπε μια συγγενής. Ε και τι θα γίνει τώρα, βρήκαμε κάποιον να αντέχει και θα τα ρίξουμε όλα εκεί; Ξεφορτώσου ρε guru, κάνε διάλειμα για κολατσιό, πάρε άδεια πια!

Είχαμε κανονίσει από τις αρχές του Δεκέμβρη να κατεβούμε στο νησί, συμφωνήσαμε τις άδειες, κλείσαμε τα αεροπορικά, ειδοποιήσαμε τον κόσμο, ζήτησα αρνάκι από τον πεθερό, κουτούκι με μουσικούλα από τον κουμπάρο... μας κάλεσαν για χαρτάκι την Πρωτοχρονιά, όλα θα ήταν τέλεια!

Στις 29 άρχισε να βήχει η Στέλλα και να φταρνίζεται, στις 30 της είπαν ότι πέρασε από τη δουλειά της κάποια που είχε τη νέα γρίπη, την ίδια μέρα πήγε και έδωσε επίχρισμα, στις 31 το μεσημέρι και πριν φτιάξουμε βαλίτσες, την ειδοποίησαν ότι είναι θετική στον Η1Ν1. Αν ρωτήσετε: "δεν είχε κάνει το εμβόλιο;", θα σας απαντήσω να ρωτήσετε τον εαυτό σας πρώτα, γιατί ούτε και εσείς το έχετε κάνει!

Εκείνη την ώρα ανέλαβα το ρόλο του ψύχραιμου μιας και πρόλαβε να πάρει το κορίτσι το ρόλο τον άλλο! Μετά τα ξεσπάσματα, τα μπινελίκια, την απόφαση ότι δεν πάμε πουθενά κλπ κλπ, έπρεπε να βρεθεί Tamiflu, να ρωτήσουμε κανένα γιατρό τι να κάνουμε και όλα αυτά. Μια πνευμονολόγος με συμβούλεψε να φύγω από το σπίτι. Είχε δυο μέρες που μετέδιδε τον υιό το κορίτσι και είχαμε κοιμηθεί μαζί, αν ήταν τυχερό μου να κολλήσω, θα είχα κολλήσει ήδη. Σε αυτή την περίπτωση, καλύτερα να ήμουν στην Αθήνα ώστε να πάρω το αυτοκίνητο ή ένα ταξί και να πάω στο νοσοκομείο που με ξέρουν ήδη. Στην περίπτωση που δεν είχα κολλήσει και δεν θα κόλλαγα, θα πέρναγαν απλά οι μέρες παρέχοντας υπηρεσίες αδερφής νοσοκόμας.

Τόσα Σαββατοκύριακα είχε κάνει τη νοσοκόμα η Στέλλα όταν έκανα ΧΜΘ, ήρθε και η σειρά μου να βοηθήσω τώρα. Σε πρώτη φάση: τσίχλες κανέλα, πατατάκια, τυρογαριδάκια (από αντίδραση), χυμό πορτοκάλι, κλημεντίνες από το μπακάλικο της γειτονιάς και μια κότα που βρήκα τελευταία ώρα για σούπα! Σε δεύτερη φάση, έμαθα να κάνω σούπα (την οποία δεν τρώω με τίποτα) την οποία έφαγε, οπότε μάλλον κάλυψε τα βασικά κριτήρια της κοτόσουπας!

Ionathan 4/1/10, 11:33 μ.μ.  

Από κει και πέρα, ήμασταν για λίγο μαζί κατά την αλλαγή του χρόνου, σε απόσταση 3 μέτρων, στείλαμε πεταχτά φιλιά όταν μπήκε το 2010 και χωρίσαμε. Εγώ ήπια ένα μπουκάλι κρασί για να συνεχίσω να είμαι σε φάση ηρεμίας και ήρθα στο τσακ να καπνίσω, αν υπήρχε τσιγάρο δηλαδή κοντά θα το είχα ανάψει! Για κάτι τέτοιες ώρες χρειάζονται τα ναρκωτικά...

Το πρόγραμμα είναι πολύ απλό: ξυπνάμε αργά, πολύ αργά, ώστε να φύγει η μισή μέρα. Πρωϊνό (αφού διαπιστώσουμε ότι είμαστε καλά και δε χρειάζεται να πάμε στο νοσοκομείο), τηλεόραση και ίντερνετ, ζεσταίνω σούπα και πρασσοτηγανιά, τρώμε, ύπνος, ξυπνάμε, τσαι, ενέσεις-χάπια, ξανατρώμε, καμιά ταινία στο στάρ να σκοτώσουμε κανένα εγκεφαλικό κύτταρο και πάλι ύπνο! Όλα αυτά χώρια, ο καθένας στο χώρο του! Ήθελα να κόψω τα Lexotanil αλλά δεν ήταν καλή ώρα αυτή... Υπνοθεραπεία!!! Έχουμε χωρίσει τα τηλέφωνα, το σταθερό το κρατάει το κορίτσι οπότε έχω γλυτώσει και το πολύ μπλα μπλα ;-), το οινόπνευμα ρέει άφθονο και σήμερα που σφουγγάρισα έριξα μια μεγάλη δόση χλωρίνης στο νερό, θα έπρεπε να ρίξω και τίποτα άλλα καλούδια αλλά δεν το σκέφτηκα...

Μας πήρε από την Aegean, εκπρόσωπος αυτών που είχαν στοιχηματίσει ότι δε θα πετάξουμε και μας ευχήθηκε περαστικά και καλή χρονιά! Κάθε φορά που βγάζουμε εισιτήρια, βάζουν στοιχήματα οι υπάλληλοι της Aegean, αν θα πετάξουμε ή όχι! Μιλάμε για τρελό τζόγο τέτοιες μέρες...

Μέχρι τώρα δεν έχω παρουσιάσει συμπτώματα εγώ, πιθανόν να κάνει τη δουλειά του το εμβόλιο και να μην έχω κολλήσει. Να κι ένα καλό στην όλη υπόθεση... Δε ζητάω πολλά γαμώ το στανιό μου, είμαι εντάξει με τον καρκίνο μου και τα κωλοεξανθήματα, σπυριά, σκατά! Γίνεται να μας αφήσει ο μάστορας λίγο στην ησυχία μας; Ένα τι, να πάρουμε μια ανάσα, να μας βγει ένα πρόγραμμα γαμώ τα δρομολόγιά μου χωρίς να μας βγει η ψυχή! Γίνεται; Πολλά ζητάω; Για λίγο καιρό να μην μας ξανασυμβεί κάτι άξιο λόγου;;; Να μας ρωτήσουν και να πούμε: τα ίδια, βαρετά!

Αυτό θέλω ρε γεροδιάολε, να πεθάνω από βαρεμάρα, δε θέλω άλλες συγκινήσεις, έχω καταναλώσει όλη την ανδρεναλίνη μου, δεν προλαβαίνει ο οργανισμός μου να παράγει άλλη και δεν χαίρομαι τα τρεξίματα που μας κάνεις! Μένω απαθής και δεν γουστάρω, δεν τη βρίσκω. Άσε μας λίγο καιρό χωρίς εκπλήξεις, άντε ξεφορτώσου πια!

ΥΓ1: Εννοείται πως το γεγονός χρεώνεται στο κακό 2009, δεν ακούω κουβέντα παραπάνω!
ΥΓ2: Εννοείται πως δε μασάμε και τον κάνω τόπι στο ξύλο τον γέροδιάολο ότι ώρα θέλει, απλά δεν γουστάρω πια, δεν εκκρίνουν ανδρεναλίνη οι αδένες μου, έχουν πέσει τα αντανακλαστικά μου, άντε τσακίσου για λίγο καιρό, το ξέρω ότι έχουμε πολλά ραντεβού ακόμα στο μέλλον αλλά ... μη μου κάψεις τους αδένες ρε βλάκα, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΟΥΣΤΟ ΕΤΣΙ!!!!

roseberry 5/1/10, 7:03 μ.μ.  

Μην μασάτε ρε Γιώργη, ξέρω μαλακία χοντρή, αλλά θα περάσει. Μην κάνεις, υπομονή, θα περάσει έτσι κι αλλιώς. Βρίσε!!! Περαστικούλια!!!!!!!!!

  © Blogger template 'Fly Away' by Ourblogtemplates.com 2008, mail@me

Back to TOP  

SYNC BLOGS
free website stats program